antoni kuc

Jestem Antek błyskawica, urodziłem się 2 marca 2016 roku. Rosłem, ale rozwijałem się troszkę wolniej niż rówieśnicy. Miałem problem z komunikowaniem się z rodzicami, nie lubiłem dotyku wody na swoim ciele, rzadko reagowałem na swoje imię, nie patrzyłem w oczy, gdy ktoś do mnie mówił. Rodzice widzieli, że coś jest nie tak, szukali pomocy, pytali lekarzy, ale ci odpowiadali, że mam jeszcze czas, że nauczę się wszystkiego. 

Rosłem dalej, byłem bardzo wesoły i żywy, interesowało mnie wszystko. Poszedłem do żłobka, a tam wyszły kolejne nietypowe zachowania. Nie umiałem się bawić z dziećmi, nie rozumiałem co do mnie mówili, krzyczałem, docierało do mnie za dużo bodźców. 

Musiałem nauczyć się nosić okulary, bo wyszły problemy ze wzrokiem. 

Rodzice szukali specjalistów prywatnie, czasem jeździliśmy naprawdę daleko, a lekarzy było dużo, nie jest to przyjemne przy chorobie lokomocyjnej. Dostaliśmy diagnozę - autyzm. Dostałem panie terapeutki, dopasowaną terapię, zmieniłem przedszkole i zrobiłem wielkie postępy. Teraz wiemy, że to spektrum autyzmu. Dzięki trudnej pracy, zajęciom, rodzicom wciąż uczę się nowych rzeczy, takich jak koncentracja, praca z emocjami czy nawiązywaniu kontaktów, ale moja terapia będzie trwała jeszcze wiele lat. Jest mnóstwo zajęć i terapii, które mogą mi pomóc, niestety wiele z nich jest kosztownych, ale mam nadzieję, że uda mi się pokonać i tą przeszkodę oczywiście dzięki pomocy dobrych i serdecznych osób o wielkim serduszku.