Prośba o pomoc dla mojego 11-letniego syna ❤️
Moje dziecko każdego dnia mierzy się z trudnościami, których żadne dziecko nie powinno doświadczać w tak młodym wieku.
Mój syn ma 11 lat. Jest chłopcem, który potrzebuje szczególnego zrozumienia, cierpliwości, troski i wsparcia. Jego dzieciństwo nie jest jednak takie jak dzieciństwo jego rówieśników. Zamiast beztroski i poczucia bezpieczeństwa, każdego dnia towarzyszą mu trudności związane z wieloma problemami zdrowotnymi i rozwojowymi.
U syna rozpoznano spektrum autyzmu, ADHD oraz niepełnosprawność intelektualną w stopniu lekkim. Stwierdzono również zagrożenie niedostosowaniem społecznym. Wszystkie te trudności wpływają na jego zachowanie, emocje, relacje z innymi ludźmi oraz codzienne funkcjonowanie.
Syn nie zawsze potrafi poradzić sobie z emocjami, które go przytłaczają. Zdarzają się u niego epizody agresji i autoagresji. To niezwykle trudne doświadczenia, które wymagają specjalistycznej pomocy i stałej troski o jego bezpieczeństwo. Chłopiec wielokrotnie przebywał w szpitalu psychiatrycznym. Każda hospitalizacja była dla niego ogromnym wyzwaniem, a dla mnie jako mamy wiązała się z lękiem, niepewnością i bólem związanym z tym, że moje dziecko musi zmagać się z tak poważnymi trudnościami.
Syn spędził również siedem miesięcy na terapii z dala od domu i najbliższych. Przez tak długi czas musiał funkcjonować poza swoim rodzinnym otoczeniem, a ja musiałam mierzyć się z rozłąką i troską o jego zdrowie. Żaden rodzic nie chce patrzeć na cierpienie swojego dziecka. Każdy chciałby móc zabrać od niego ból, strach i wszystkie trudności, ale nie zawsze jest to możliwe.
Jakby tego było mało, pojawiły się również poważne problemy zdrowotne ze strony układu pokarmowego. Syn jest obecnie diagnozowany w kierunku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Przed nami kolejne badania, niepewność i troska o jego zdrowie. Każdy kolejny problem oznacza dla niego dodatkowe obciążenie, a dla naszej rodziny kolejne wyzwanie.
Jako mama chciałabym dać mu wszystko, czego potrzebuje, aby mógł poczuć się bezpiecznie, otrzymać odpowiednie leczenie i mieć szansę na lepsze jutro. Niestety, potrzeby dziecka wymagającego tak wielospecjalistycznej opieki są ogromne. Leczenie, leki, konsultacje, terapia i inne formy pomocy wiążą się z dużymi obciążeniami organizacyjnymi i finansowymi.
Nie proszę o pomoc dlatego, że oczekuję, iż ktoś rozwiąże wszystkie nasze problemy. Proszę dlatego, że chcę zrobić wszystko, co możliwe, aby mój syn miał szansę na rozwój, poprawę funkcjonowania i spokojniejsze dzieciństwo.
Chciałabym, aby zamiast kolejnych trudnych doświadczeń mógł przeżywać chwile radości. Aby mógł rozwijać swoje umiejętności, budować relacje z innymi i czuć, że jest akceptowany. Aby jego dzieciństwo nie było zdominowane przez szpitale, diagnozy i walkę z własnymi ograniczeniami.
Za każdą trudnością mojego syna stoi dziecko, które potrzebuje miłości, zrozumienia i szansy na szczęśliwe życie.
Dlatego z całego serca zwracam się do Fundacji z prośbą o pomoc i wsparcie. Każda forma pomocy będzie dla nas niezwykle cenna. Dofinansowanie leczenia, leków, terapii, rehabilitacji lub innych niezbędnych potrzeb może realnie poprawić jakość życia mojego dziecka.
Nie oczekuję cudów. Marzę jedynie o tym, aby mój syn miał zapewnioną pomoc, której potrzebuje, i aby jego przyszłość dawała mu więcej nadziei niż lęku.
Jestem jego mamą i każdego dnia będę walczyć o to, aby miał jak najlepsze życie. Dzisiaj proszę o pomoc, ponieważ czasami nawet największa miłość i determinacja rodzica potrzebują wsparcia innych ludzi.
Z całego serca dziękuję za poświęcony czas, zrozumienie i każdą okazaną życzliwość.
Każda pomoc to dla mojego syna kolejna szansa na lepsze jutro. ❤️
Cześć! Mam na imię Michał Szymankiewicz.
Jestem chłopcem w spektrum autyzmu. Każdy dzień przynosi mi nowe wyzwania, z którymi nie zawsze łatwo jest sobie poradzić. Zmagam się z trudnościami w relacjach społecznych, rozumieniu emocji i radzeniu sobie z nimi.
Świat czasami bywa dla mnie trudny i niezrozumiały. Sytuacje, które dla innych dzieci są czymś zwyczajnym, dla mnie mogą stanowić ogromne wyzwanie.
Potrzebuję więcej wsparcia, cierpliwości, zrozumienia oraz odpowiedniej terapii, aby móc rozwijać swoje umiejętności, pokonywać trudności i stawać się coraz bardziej samodzielnym.
Każdy, nawet najmniejszy postęp, jest dla mnie wielkim sukcesem. Chciałbym lepiej rozumieć otaczający mnie świat, radzić sobie z emocjami, nawiązywać relacje z innymi i cieszyć się dzieciństwem tak jak moi rówieśnicy.
Zebrane środki z 1,5% podatku pomogą mi w dalszym leczeniu, terapii, rehabilitacji oraz wspieraniu mojego rozwoju. To ogromna szansa na lepszą przyszłość i łatwiejsze radzenie sobie z codziennymi trudnościami.
Jeśli możesz, podaruj mi swoje 1,5% podatku.
Dla Ciebie to tylko chwila przy rozliczeniu PIT, a dla mnie realna pomoc, szansa na rozwój i mały krok w stronę łatwiejszego życia.
Dziękuję z całego serca za każdą okazaną pomoc, życzliwość i wsparcie.
Michał Szymankiewicz ❤️
Janek jest chłopcem że sprzężeniem, niepełnosprawność intelektualna, zespołem Aspergera i padaczką. Ma duże problemy z koncentracją, nadpobudliwością psychoruchową, zaburzeniami integracji sensorycznej, wybiórczością pokarmową, komunikacją z otoczeniem. Mimo tych wielkich trudności z jakimi musi żyć na co dzień pragnie się śmiać i cieszyć wszystkim co go otacza. Janek potrzebuje leczenia i terapii u wielu specjalistów w tym psychiatry, neurologa.
Cześć, jestem Lidia.
Mam 10 miesięcy i od pierwszych dni życia uczę się, że świat bywa trudny. Urodziłam się z zespołem VACTERL, czyli zespołem wad wrodzonych, który wpływa na wiele układów w moim malutkim ciele. Największym wyzwaniem jest mój przełyk. Od czasu do czasu się zwęża i wtedy muszę trafić do szpitala na zabieg jego poszerzenia. Przez to mój pokarm nie zawsze może swobodnie przechodzić tam, gdzie powinien. Codziennie dostaję leki, które mają chronić mnie przed zatkaniem przełyku. Nie mogę bez nich ani jednego dnia. Opiekuje się mną wielu specjalistów, a ja dzielnie znoszę kolejne badania, wizyty i hospitalizacje. Żebym mogła rosnąć i nabierać sił, potrzebuję specjalistycznego mleka Infatrini, które pomaga mi przybierać na wadze. Potrzebuję też rehabilitacji, regularnych leków i pieluszek. Do tego dochodzą ciągłe dojazdy do szpitali i lekarzy.
Moi rodzice robią dla mnie wszystko, ale częste pobyty w szpitalu bardzo obciążają nasz domowy budżet. Dlatego proszę Was o pomoc. Każda wpłata, nawet najmniejsza, to dla mnie mleko na kolejne dni, dojazd na ważny zabieg albo lek, który pozwala mi spokojnie jeść.
Autyzm dziecięcy, ADHD, dyspraksja, pogranicze niepełnosprawności intelektualnej. Pod stałą opieką neurologa, ortopedy, psychiatry, pedagoga. Potrzeba dalszej systematycznej terapii.
Oskar urodził się 5 czerwca 2023 r.
Autyzm zdiagnozowano u niego w maju 2026r.
Oskar nie mówi, nie bawi sie z innymi dziećmi, nie zwraca uwagi na otoczenie jest wycofany.
Trzeba wspierać jego rozwój z pomoca specjalistów, zabaw itp by w przyzłości był samodzielny
Patryk jest bardzo dobrym dzieckiem. To chłopiec, który jest pogodny i bardzo wrażliwy. U Patryka zdiagnozowano autyzm w wieku 2 lat.
Syn zmagał się z wieloma problemami, brak kontaktu wzrokowego, reakcji na imię , brak mowy, unikanie kontaktu ze światem zewnętrznym, zaburzenia snu itp. Syn przeszedł daleka drogę, wiele terapii, dużo ciężkiej pracy i poświęcenia. W chwili obecnej ma nadal problemy z mową, koncentracja, nawiązywaniem przyjaźni i kontrola emocji, która praktycznie nie występuje. Patryk nie ma taty, porzucił nas gdy były bardzo mały. Nie pomaga finansowo w żaden sposób. Cała odpowiedzialność, łącznie z finansową spoczywa na mnie. Zbieram pieniądze na różne terapie, od logopedy do muzykoterapii. Za każdą pomoc dziękuję 🙏🏻.
Cześć. Jestem wesołym chłopcem który chciałby cieszyć się tak jak pozostałe dzieci. Niestety mój świat jest troszkę inny. Nie lubię psów bo mnie ugryzł jak byłem mały. Niektóre dźwięki mnie denerwują tak samo jak jest głośno. Nie lubię też jak wokół mnie robi się ciasno. Nie mam za wielu przyjaciół a tak naprawdę to wolę sam spędzać czas bo koleżanki i koledzy czasami mi dokuczają i specjalnie chcą mnie zdenerwować. Emocje to moja słaba strona ale popróbuję to jakoś opanować ale nie zawsze daję radę. Po prostu inaczej patrzę na świat niż inni ale przecież to nie jest złe tylko inne.
Maja ma tylko 4 lata.
Jest wyjątkową dziewczynką, która każdego dnia pokonuje wiele trudności.
Majeczka ma Spektrum autyzmu i ADHD. Potrzebuje wsparcia w codziennym funkcjonowaniu, terapii i specjalistycznej pomocy.
Dziewczynka w wieku 5 miesięcy przeszła operację serca. Teraz wymaga stałej kontroli kardiologicznej i opieki medycznej.
Maja jest pogodną i wrażliwą dziewczynką, która mimo trudności codziennie uśmiecha się do świata.
Dzięki Twojemu wsparciu możemy zapewnić jej rehabilitację, terapię, leczenie i wszystko to co pomoże jej rozwijać się, być szczęśliwą i spełniać marzenia.
Cześć ! 🙋♀️
Mam na imię Oktawia urodziłam się 27.12.2024r. Niedawno lekarze zdiagnozowali u mnie autyzm dziecięcy. Choć otaczający świat bywa dla mnie trudny i na razie nie potrafię rozmawiać z rodzicami, to wiem, że to najlepszy moment, aby to zmienić.
Mój mózg jest teraz bardzo elastyczny i chłonny. Dzięki intensywnej pracy z terapeutami i specjalistami mam ogromną szansę nauczyć się mówić, oswoić bodźce, które mnie przerażają, i pokazać rodzicom mój mały świat. Potrzebuję jednak stałych, prywatnych zajęć i rehabilitacji.
Dlatego bardzo proszę Was o pomoc. Każda wpłata oraz przekazanie 1,5% podatku to dla mnie szansa na rozwój, samodzielność i spokojne dzieciństwo.
Dziękuję z całego serca za każde wsparcie 🥰
Oktawia z rodzicami ❤
Pomóżmy Julii zawalczyć o sprawność i samodzielność ❤️
Julia przyszła na świat zdecydowanie za wcześnie — w 26. tygodniu ciąży, ważąc zaledwie 950 gramów. Jej maleńkie ciało musiało od pierwszych chwil walczyć o życie. Spędziła aż 119 dni w szpitalu, a każdy dzień był dla niej i dla nas walką o kolejny oddech, kolejny krok, kolejną nadzieję.
Niestety, tak skrajne wcześniactwo pozostawiło po sobie konsekwencje zdrowotne. Julia zmaga się z dziecięcym porażeniem mózgowym – czterokończynową postacią spastyczną. Jej codzienność wygląda zupełnie inaczej niż życie zdrowego dziecka. To, co dla innych jest naturalne — samodzielny ruch, siadanie, chodzenie czy wykonywanie prostych czynności — dla Julii jest ogromnym wyzwaniem i wymaga ciężkiej, systematycznej pracy.
Ale Julia jest niezwykle dzielną dziewczynką. ❤️
Każdy jej najmniejszy postęp jest dla nas ogromnym zwycięstwem. Wiemy, że intensywna i regularna rehabilitacja daje jej szansę na większą sprawność, samodzielność i lepsze życie. Niestety, koszty terapii, rehabilitacji, turnusów, sprzętu ortopedycznego i codziennego leczenia są bardzo wysokie i przekraczają nasze możliwości.
Dlatego dziś zwracamy się do Was z ogromną prośbą — pomóżcie nam zawalczyć o przyszłość Julii.
Każda złotówka ma znaczenie.
Każda wpłata to kolejna godzina rehabilitacji.
Każdy gest wsparcia daje nam siłę, by walczyć dalej. ❤️
Nie prosimy o litość. Prosimy o szansę.
Szansę na to, aby Julia mogła rozwijać swoje możliwości, zdobywać kolejne umiejętności i w przyszłości być jak najbardziej samodzielna.
Jeśli nie możesz pomóc finansowo — udostępnij nasz apel. Być może dzięki Tobie dotrzemy do osoby, która będzie mogła pomóc Julii.
Z całego serca dziękujemy za każdą pomoc, dobre słowo i każde udostępnienie. ❤️
Razem możemy zrobić dla Julii naprawdę wiele.
Nie pozwólmy, aby jej start w życie przekreślił jej szanse na przyszłość. ❤️
Areczek choruje na Dystrofię mięśniową.
Jest słabszy od rówieśników. Rokowania są nieznane, ponieważ dany wariant genetyczny nie był dotąd raportowany.
Z racji tego musimy działać na każdym możliwym szczeblu , który daje nam nadzieję na utrzymanie dobrego stanu zdrowia naszego dziecka. Codzienna fizjoterapia i turnusy rehabilitacyjne to podstawa. Jeśli to za mało, będzie potrzebna sterydoterapia, która ma duże skutki uboczne. Dodatkowo synek dostaje suplementy, które wspomagają pracę serca i mięśni.
Mam na imię Kyrylo. Urodziłem się 2 kwietnia 2018 roku. Choruję na rdzeniowy zanik mięśni (SMA typu 1) – ciężką, przewlekłą chorobę, z którą zmagam się od pierwszych miesięcy mojego życia.
Moja choroba sprawiła, że jestem całkowicie zależny od pomocy innych osób. Potrzebuję całodobowej opieki i wsparcia we wszystkich codziennych czynnościach. Mam również tracheostomię i gastrostomię, dlatego każdego dnia potrzebuję specjalistycznej opieki oraz odpowiedniego sprzętu medycznego.
Od najmłodszych lat jestem leczony lekiem Evrysdi (risdiplam), który pomaga mi walczyć z postępem choroby. Jednak samo leczenie farmakologiczne nie wystarcza. Aby utrzymać moje możliwości ruchowe i jak najdłużej zachować mój obecny stan, potrzebuję regularnej, intensywnej i długotrwałej rehabilitacji.
Każdego tygodnia potrzebuję fizjoterapii oraz terapii neurologopedycznej. Rehabilitacja pomaga mi w utrzymaniu sprawności, zapobieganiu przykurczom i dalszemu pogarszaniu się mojego stanu. Terapia neurologopedyczna jest dla mnie bardzo ważna ze względu na moje trudności związane z komunikacją, funkcjami mięśniowymi i oddychaniem.
Moja rehabilitacja nie może być jednorazowa – potrzebuję jej przez cały rok, przez całe moje życie. Regularne zajęcia, specjalistyczny sprzęt i opieka terapeutów są dla mnie tak samo ważne jak leczenie.
Mimo wszystkich trudności bardzo się staram. Chcę się rozwijać, być blisko mojej rodziny i cieszyć się każdym dniem. Moja mama jest ze mną przez całą dobę i robi wszystko, aby zapewnić mi najlepszą możliwą opiekę i rehabilitację.
Dlatego proszę o pomoc w finansowaniu mojej stałej rehabilitacji i terapii neurologopedycznej. Każde wsparcie daje mi możliwość kontynuowania terapii, która jest dla mnie niezwykle ważna i pomaga mi każdego dnia walczyć o sprawność, komfort i jak najlepszą jakość życia.
Dziękuję za każdą pomoc i dobre serce. ❤️
Hubcio urodziny 22 listopada 2022 roku. Piękne zdrowe dziecko gdzie kiedyś przed nami stanęła diagnoza autyzmu i całościowego zaburzenia rozwoju.
Dzis zmagamy się z silna wybiorczoscia pokarmowa gdzie przez to mój syn musi być karmiony strzykawka lub butelka bo nie potrafi gryźć.
Bardzo często mamy problem z tym aby po prostu funkcjonować, codziennie ja jako mama walczę o jakie kolwiek słowo i żeby kiedyś końcu usłyszeć od własnego dziecka KOCHAM CIĘ MAMO.
Codziennie staramy się przełamywać milion barier aby mój syn był szczęśliwym uśmiechnięty, dzieckiem .
dla nas założenie butów i wyjście na spacer to ogromny sukces.
Natan zawsze był bardzo aktywnym dzieckiem, nie miał żadnych problemów zdrowotnych, rozwijał się jak najbardziej prawidłowo. W czasie ferii złapał infekcję, nie miał siły, dużo pił. Kiedy wyzdrowiał jego ciągłe pragnienie nie ustępowało. Do tego pojawiały się napady złości i głodu. Dokładnie 1 lutego 2025 roku coś nas tknęło, aby zbadać poziom cukru we krwi syna. Wynik był przerażający!
Na glukometrze skończyła się skala. Niezwłocznie udaliśmy się na SOR, gdzie natychmiast otrzymaliśmy skierowanie do szpitala dziecięcego w Poznaniu. Wtedy było już pewne, że Natan zachorował na cukrzycę insulinozależną. Całą drogę płakaliśmy, byliśmy w ogromnym szoku! Kolejne dni na oddziale minęły nam na nauce życia w nowej rzeczywistości – pełnej rygorów, kontroli dawkowania insuliny i stresu.
Przyszłość naszego dziecka jest dla nas najważniejsza. Chcemy, aby codzienność Natanka była dla niego bezpieczna i jak najmniej uciążliwa.
Rodzice
Kubuś ma 3 latka. Urodził się z Zespołem Downa. Jego dzieciństwo od samego początku wygląda inaczej. Oprócz Zespołu Downa zmaga sie z Zespołem Westa, padaczką lekooporną, ogromną hipotonią, hipoplazją móżdżku, niedosłuchem obustronnym, ma poważne problemy z bioderkami i zwichmietą rzepką w kolanie. W pierwszym roku życia przeszedł skomplikowaną operację na otwartym serduszku. Jest po fundoplikacji z uwagi na refluks żołądkowo-przełykowy, zabiegach larynglgicznych i drenażu uszu. Pod koniec września otrzymaliśmy druzgocąca diagnozę badania genetycznego WES - rzadki wariant GRIN2A powodujący utratę funkcji białka. Na tą zmianę nie ma obecnie celowanego leku. Kubuś jest prawdopodobnie pierwszym dzieckiem w Polsce, u którego wystepują jednocześnie Zespół Downa i GRIN2A.
Z powodu tych wszystkich schorzeń, jegoo rozwój psychoruchowyjest znacznie opóźnony, - synek nie siedzi stabilnie, nie chodzi, nie mówi.
Szukamy pomocy w zagranicznych ośrodkach specjalizujacych sie w GRIN2A. Zbieramy dokumentację, wysyłamy zapytania, szukamy odpowedzi ale to wszystko trwa.
W grudniu 2026 Kubusia czeka operacja zwichnietej rzepki w prawym kolanie, a w 2027 roku dwie operacje na bioderka z uwagi na dysplazję dioder, a przed tymi zabiegami jak i po bardzo intensywna rehabilitacja.
Kubuś potrzebuje intensywnej, codziennej rehabilitacji i regularnych turnusów rehabilitacyjnych, neurologopedycznych. Na już musimy wymienić pionizator na taki, który umożliwi odwiedzenie nóżek i będzie odpowiedni do jego obecnych potrzeb.
Prywatne wizyty u specjalistów, leczenie, badania, turnusy rehabilitacyjne, neurologopedyczne i codzienna prywatna rehabilitacja pochłaniaja ogromne środki.
Dlatego prosimy o pomoc.
Kubuś z rodzicami.
Dzień dobry.
Jestem mamą Kubusia, który ma niecałe 3 lata, a za sobą trudną drogę. Samotnie wychowuję trójkę dzieci. Najmłodszy Kubuś gdy miał półtora roku zdiagnozowano u niego autyzm, a później padaczkę.
Kubuś miał siedem miesięcy kiedy jego tata zostawił nas i do dzisiaj zupełnie nie interesuje się synem. Przez dwa lata widział go tylko raz przy okazji załatwienia swoich prywatnych spraw. Nie płaci na niego alimentów. Sama zajmuję się opieką i utrzymaniem Kuby bez żadnego wsparcia z niczyjej strony. Jest to ogromne wyzwanie, ponieważ Kubuś nie zdaje sobie sprawy z wielu zagrożeń i często stwarza sytuacje które są niebezpieczne dla jego zdrowia i życia. Jest to ogromne wyzwanie dla samotnej mamy trójki dzieci.
Każdy dzień to dla nas ogromne wyzwanie i walka o lepsze jutro. Kubuś nie mówi, ma napady agresji i autoagresji, zmaga się z silną wybiórczością pokarmową, która sprawia, że nawet zwykły posiłek bywa dla niego ogromnym stresem i barierą nie do pokonania.
Wiele prostych codziennych czynności takich jak na przykład mycie zębów, przyjmowanie leków czy przebywanie w miejscu gdzie jest bardzo dużo ludzi jest dla Kubusia powodem do płaczu i krzyku. Trudności Kuby wynikające z nadmiaru bodźców, strachu przed nowymi rzeczami oraz wyzwania związane z padaczką sprawiają, że wymaga on mojej stałe opieki i wsparcia w każdej nawet najprostszej czynności każdego dnia co nie pozwala mi na podjęcie pracy.
Aby umożliwić Kubusiowi jak najlepszy rozwój i pomóc mu otworzyć się na świat, potrzebuje on wielu specjalistycznych terapii. Jako samotna matka każdego dnia samodzielnie dążę do tego, by zapewnić synkowi jak najlepszą opiekę, jednak koszty i wyzwania związane z jego niepełnosprawnością zaczynają mnie przerastać. Kiedy jeździmy na różne rehabilitacje Kubuś próbuje wypinać się z pasów bezpieczeństwa czy otwierać okno. Rozwiązaniem jest specjalistyczny fotelik ale jego koszt to ponad 7000zł. Zapewniło by to Kubusiowi większe bezpieczeństwo w trakcje podróży autem zarówno na zajęcia rehabilitacyjne jak i do lekarzy.
Zebrane fundusze w całości przeznaczę na regularne wsparcie logopedyczne, terapię behawioralną, integrację sensoryczną, trening umiejętności społecznych, hipoterapię, fizjoterapię, turnusy rehabilitacyjne, a także stałą opiekę lekarską i leki. Koszty tak wielu różnych rehabilitacji znacznie przewyższają moje możliwości finansowe.
Dlatego zwracam się z gorącą prośbą o pomoc dla mojego synka.
Każda złotówka jest dla nas bardzo cenna, ponieważ daje Kubusiowi nadzieję na to, aby każdy kolejny dzień był łatwiejszy, a świat który go otacza nie był tak niebezpieczny.
Dziękujemy za każdą pomocną dłoń i okazane nam serce!
Głęboko wierzę, że każdy dobry gest wróci do tego kto go ofiarował, aby wesprzeć ten radosny promyczek jakim jest dla nas Kubuś.
Jestem Kacperek, urodziłem się w 2024 roku. Odkąd skończyłem 7 miesięcy, nie tylko mój rozwój okazał się być opóźniony, ale zacząłem też tracić nabyte wcześniej umiejętności jak na przykład robienie gestu "papa" czy odpowiadanie uśmiechem na uśmiech. Z miesiąca na miesiąc zaczęły dochodzić coraz trudniejsze zachowania. Obecnie mam ponad 2 latka i zdiagnozowany Autyzm Dziecięcy. Mam orzeczenie o niepełnosprawności i kształcenie specjalne. Nie potrafię mówić. Nie naśladuje gestów. Mam utrudniony kontakt wzrokowy. Wolę bawić się sam i na własnych zasadach. Źle znoszę zmiany. Mam zaburzenia sensoryczne i zaburzony rytm snu. Gdy targają mną silne emocje (nawet te pozytywne) gryzę sobie palce (czasami do krwi ) lub reguluje się w inny sposób jak podskakiwanie i wymachiwanie jednocześnie rączkami, manipulowanie dłońmi, wkładanie przedmiotów do buzi, kręcenie się w kółko. Bywam nadpobudliwy, a spacery ze mną mogą być sporym wyzwaniem, bo nie chce chodzić za rękę i nie reaguje na swoje imię . Dużo pracy i terapii przede mną by choć trochę wyciszył się mój układ nerwowy. Nie wiem czy kiedykolwiek nauczę się mówić....być może będę skazany na mowę alternatywną poprzez "mówik" o ile nauczę się wskazywać palcem i zrozumiem nazwy różnych przedmiotów. Na ten moment chociaż reaguje entuzjazmem na mamę i czuję, że to ktoś przy kim czuję się bezpiecznie, nie potrafię wskazać palcem na mamę gdy ktoś pyta "gdzie jest mama?" Cierpię też na wybiórczość pokarmową i prawie nic nie jestem w stanie zjeść. Potrzebuje wsparcia ze wszystkich stron.
Cześć jestem Wojtuś urodziłem się w 2022 roku z wrodzonym zapaleniem płuc i wadą serca. Gdy miałem dwa miesiące przeszedłem operację zamknięcia przewodu Botalla... Byłem dzieckiem ze słabą odpornością i wiecznie łapałem infekcję, przez które bywałem wiecznie w szpitalach. Rozwijałem się słabo w 8 miesiącu życia mama zabrała mnie do fizjoterapeutki i tak wszystko się zaczęło rehabilitacja, terapia... Mam też problemy ze wzrokiem, mam astygmatyzm i nadwzroczność... Mam problem z komunikacja nie mowie chodź bardzo bym chciał...Po czterech latach słabych postępach w rozwoju dostałem diagnozę Autyzm atypowy. Chodzę do przedszkola gdzie mam opiekę terapeutyczną, ale to wciąż za mało, dlatego mama wozi mnie na terapię prywatnie, gdyż one są mi bardzo potrzebne do samodzielnego funkcjonowania...
Będę wdzięczny za każdą podarowaną złotówkę
Dziękuję, Wojtuś z rodzicami
Drodzy darczyńcy
Zwracam się z prośbą o przekazanie 1,5 % podatku, jak również darowizn na leczenie naszego synka Marcelka który choruje na cukrzycę typu 1
Część jestem Anastazja mam 6lat. Gdy miałam 2 i pół roku zdiagnozowano u mnie spektrum autyzmu w Niemczech. Droga w Niemczech była cieżka dlatego rodzice postanowili że 1.07.2026 zjechałam z mamą i rodzeństwem do Polski ponieważ rodzice musieli się o wszystko prosić wszędzie zamykano przed nimi drzwi. Od 1wrzesnia chodzę do Polskiego przeczkola i wszystko mi się podoba. Jestem na pampersie, nie mówię tylko pojedyncze słowa, często mamie uciekam przez okno i myślę że to zabawa. Nie potrafię wiele rzeczy ale moja mama każdego dla mnie walczy. Nie długo czekam mnie zabieg, niestety rodzice zdecydowali że będzie on prywaty, ponieważ na NFZ są bardzo długie terminy. Mamą codziennie wozi mnie do przeczkola 25km , u nas w gminie nie zgodzili się na osobistego nauczyciela rodzice wysłali mnie do prywatnego przedszkola. Niestety widzę że jest ciężko i dlatego proszę o pomoc
Dzień dobry Państwu,
Jesteśmy rodzicami Artema. Nasz syn ma teraz 12 lat i od urodzenia choruje na afazję.
Artem to fajne, pogodne dziecko, które bardzo lubi bawić się klockami Lego, oglądać samochody. Jednak przez swoją chorobę potrzebuje znacznie więcej uwagi i pomocy niż rówieśnicy.
Żeby Artem mógł w przyszłości normalnie funkcjonować i być samodzielnym człowiekiem, kluczowa jest stała rehabilitacja i praca ze specjalistami. Niestety, to wszystko kosztuje bardzo dużo.
Zakładamy to subkonto, żeby móc zbierać fundusze na pokrycie tych rachunków, opłacenie turnusów i możliwość leczenia w przyszłości.
Będziemy ogromnie wdzięczni za każdą wpłatę lub przekazanie 1,5%podatku.Te pieniądze pójdą bezpośrednio na faktury za zdrowie naszego dziecka.
Dziękujemy za każdą pomoc
Olga i Ihor, rodzice Artema
Cześć! Mam na imię Alex i urodziłem się 28 stycznia 2016 roku. Jestem wesołym i niezwykle ciekawym świata chłopcem. Moją największą pasją są klocki LEGO – potrafię godzinami projektować i budować z nich całe miasta oraz skomplikowane budowle. Mam też wspaniałą rodzinę. Bardzo kocham moich rodziców oraz brata i każdego dnia głośno im to mówię, okazując całą swoją miłość.
Moja codzienność różni się jednak od rówieśników – jestem w spektrum autyzmu. Rodzice dowiedzieli się o mojej diagnozie, gdy miałem zaledwie 3 latka. Obecnie chodzę do 3. klasy w szkole specjalnej. Choć bardzo się staram, nauka, czytanie i pisanie przychodzą mi z ogromnym trudem ze względu na bariery, z którymi codziennie się zmagam.
Przez to, że mówię niewyraźnie, bywam często nierozumiany przez otoczenie. To sprawia, że nie mam przyjaciół i w szkole bywa mi ciężko, dlatego czasem wolę spędzać czas sam ze sobą. Aby lepiej radzić sobie ze światem i barierami, potrzebuję intensywnego wsparcia. Moje stałe, cotygodniowe terapie to:
- Terapia logopedyczna – pomaga mi walczyć o wyraźną mowę,
- Integracja Sensoryczna (SI) – wspiera moje ciało w odbieraniu bodźców,
- Trening Umiejętności Społecznych (TUS) – uczy mnie relacji z innymi,
- Wsparcie psychologiczne – pomaga mi radzić sobie z emocjami,
- Terapia przetwarzania słuchowego Johansena – usprawnia moje słyszenie i koncentrację.
Każda Wasza darowizna i 1,5% podatku to dla mnie szansa na lepsze jutro, łatwiejszą komunikację ze światem i szansę na zdobycie wymarzonych przyjaciół. Dziękuję za każde wsparcie!
Małogłowie, afazja, autyzm, niepenosprawność intelektualna w stopniu lekkim, wada wzroku +12 dioptrii z astygmatyzmem, mutacja genu Kif11. Wymaga szkiel korekcyjnych, terapi logopedycznych, tus, zajec rywalidacyjnych, kompensacyjnych itp oraz pomocy dydakttcznych dla slabowidzacych z powiększona czcionka, wyrazista kolorystyka, powiekszona kratka i liniatura oraz powiekszalnikow . Ze wzgledu iz w Polsce nie ma leczenia zwiazanego z mutacja genu wystapilismy o konsultacje, diagnistyke i ewentualne zabiegi/operacje w Stanach Zjednoczonych.
Dzień dobry,
Mam na imię Alicja. Urodziłam się w lutym 2025. Lekarze zdiagnozowali u mnie Trisomię 21 (zespół Down'a). Nie do końca wiem co to znaczy, ale lekarze mówią, że potrzebuję dużo ćwiczyć zwłaszcza z Fizjoterapeutami i Logopedą.
Ignacy – nasz mały wojownik ❤️
Ignacy od pierwszych chwil swojego życia musiał zmierzyć się z ogromnymi trudnościami. Urodził się z poważną, rzadką wadą wrodzoną – lewostronną wrodzoną przepukliną przeponową (CDH), która wpłynęła na jego zdrowie, układ oddechowy oraz dalszy rozwój.
Jego walka niestety nie zakończyła się na pierwszym leczeniu. Doszło do nawrotu przepukliny, który wymagał kolejnej operacji. Ignaś został ponownie operowany 6 sierpnia 2025 roku. Do dziś pozostaje pod stałą opieką chirurgów i wymaga regularnych kontroli oraz monitorowania swojego stanu zdrowia.
Od początku jego droga była również pełna trudności związanych z karmieniem. Ignaś miał problemy z rozkarmieniem i prawidłowym przybieraniem na wadze. Zmaga się z chorobą refluksową, a w przeszłości dochodziło u niego do zarzucania treści pokarmowej z domieszką krwi. Wymagało to leczenia, kontroli i stałej obserwacji.
Wada wrodzona i jej następstwa miały ogromny wpływ na układ oddechowy Ignasia. Zmaga się on z problemami oddechowymi oraz astmą. W jego przypadku nawet najmniejsza infekcja może bardzo szybko doprowadzić do ostrej duszności. Zwykły katar, który dla zdrowego dziecka często nie stanowi większego problemu, dla Ignasia może być realnym zagrożeniem i znacząco utrudniać mu oddychanie.
Każda infekcja wiąże się dla naszej rodziny z ogromnym stresem, czujnością i koniecznością stałego obserwowania jego stanu. Wiemy, jak szybko jego oddech może się pogorszyć, dlatego nawet z pozoru niewielka choroba wymaga od nas szczególnej ostrożności i szybkiej reakcji.
U Ignasia występują również trudności i zaburzenia rozwojowe, dlatego wymaga systematycznej rehabilitacji oraz specjalistycznych terapii. Pozostaje pod opieką wielu lekarzy i specjalistów wspierających jego zdrowie oraz rozwój. Każda nowa umiejętność i każdy, nawet najmniejszy postęp są efektem ogromnej pracy Ignasia, terapeutów i naszej codziennej walki o jego przyszłość.
To, co dla wielu dzieci jest naturalnym etapem rozwoju, dla naszego synka często wymaga czasu, wielu powtórzeń, cierpliwości oraz specjalistycznego wsparcia.
Zebrane środki chcielibyśmy przeznaczyć na rehabilitację, specjalistyczne terapie oraz leczenie Ignasia. Każda godzina terapii i rehabilitacji daje mu szansę na dalszy rozwój, zdobywanie nowych umiejętności i większą samodzielność. Środki pomogą nam również zapewnić mu potrzebne leczenie, konsultacje i specjalistyczną opiekę.
Ignaś jest naszym małym wojownikiem. Od pierwszych chwil życia walczy o zdrowie, oddech, prawidłowy rozwój i sprawność. Przeszedł już więcej, niż niejeden dorosły człowiek, a mimo to każdego dnia dzielnie stawia kolejne kroki. My jako jego rodzice walczymy razem z nim o to, aby mimo tak trudnego startu miał szansę na jak najlepszą przyszłość.
Z całego serca dziękujemy każdemu, kto zechce wesprzeć Ignasia w jego dalszej walce. ❤️
Emilia ms 5 lat i od tego roku ma stwierdzone spektrum autyzmu. Wymaga stałej opieki i pomocy ze strony dorosłych, jak również rehabilitacji. Dziecko jest nadpobudliwe psycho-ruchowo, nie rozumie poleceń. Ma probkemy z mową. Dotychczas pampersowana.
Emilia lubi rysować, kolorować i układać puzzle. Jest bardzo empatyczna
Zuza urodziła się jako całkowicie zdrowa dziewczynka i przez pierwsze 18 miesięcy swojego życia rozwijała się prawidłowo. Niestety, po tym okresie nastąpił nagły i zauważalny regres rozwojowy. Dziewczynka przestała mówić oraz przestawała reagować na własne imię.
Obecnie 2,5-letnia Zuzia zmaga się z głębokimi zaburzeniami komunikacji i relacji z otoczeniem:
- Brak komunikacji językowej: Dziewczynka nie mówi i nie sygnalizuje swoich podstawowych potrzeb (głodu, pragnienia czy dyskomfortu).
- Trudności w relacjach: Nie utrzymuje kontaktu wzrokowego i nie reaguje na wołanie.
- Wzorce zachowań: Zabawa Zuzi różni się od rówieśników – skupia się na schematycznym układaniu zabawek i figurkami w długie rządki.
Ze względu na wiek i brak możliwości samodzielnego komunikowania potrzeb, Zuzia wymaga całodobowej opieki, stałej kontroli bezpieczeństwa oraz intensywnej, wielospecjalistycznej terapii (m.in. logopedycznej, integracji sensorycznej i pedagogicznej). Wczesna i ciągła rehabilitacja na tym etapie życia jest dla niej jedyną szansą na przepracowanie trudności i lepsze funkcjonowanie w przyszłości.
Zwracamy się z prośbą o wsparcie finansowe na pokrycie kosztów prywatnych terapii, diagnoz towarzyszących oraz codziennej rehabilitacji Zuzi.
Cześć, mam na imię Marcel i zmagam się z przeciwnikiem jakim jest zespół Aspergera. Nie jest to łatwy przypadek, daje mocno w kość w kontaktach społecznych. Wiem że jestem "specyficzny" i "trudny" ale jedyne czego pragnę to mieć przyjaciół. Pomagają mi w tym zajęcia treningu umiejętności społecznych. Prawie już pokonałem wadę wymowy. Serio, ale jeszcze 2-3 lata temu nie moglibyście mnie zrozumieć. Teraz dzięki pracy Pani Neurologopedy mówię w końcu wyraźnie! To jeszcze nie koniec bo będę musiał uczęszczać do logopedy aby nie nawróciła wada wymowy, ale i tak się cieszę bo to wielki sukces! Nie myślcie że to koniec moich problemów z Panem Aspergerem! Jest jeszcze jeden duży problem z emocjami. No nie wiem jak je rozpoznać, a i jeszcze muszę wiedzieć jak rozpoznać emocje i innych. Sam się gubię w swoich emocjach, nie umiem wszystkich nazwać i nie wiem co ze mną się dzieje. Mama i tata próbują mi pomóc, tłumaczą i wożą na zajęcia z Panią Psycholog ale ja nadal nie wiem o co w tym chodzi. Nie umiem też odczytać mimiki twarzy. Nie wiem kiedy wypięty język to zaczepka do zabawy, a kiedy oznacza że ktoś mnie nie lubi. Bardzo ciężko funkcjonować w społeczeństwie z takimi przeszkodami, a jeszcze trudniej znaleźć przyjaciela który zaakceptuje mnie takim jakim jestem. Wierzę w siłę rodziców i moc dobrych serc. Wierze że uda mi się pokonać mojego wroga i zrobić z niego prawdziwego ASa w rękawie.
Poza zmaganiami z Panem Aspergerem chodzę na treningi ju-jitsu brazylijskiego. Bardzo lubię te treningi bo mogę spożytkować swój nadmiar energii w bardzo ciekawy sposób. Trening działa też dobrze na moje zaburzenia sensoryczne i sprawia że wracam do domu pozytywnie zmęczony. Bardzo lubię w domu śpiewać, mam nadzieję że kiedyś dam swój własny solowy koncert jak nabiorą trochę wprawy i odwagi. Marzy mi się też gra na gitarze, mam nadzieję że niedługo znajdę czas aby to marzenie spełnić. Mam bardzo dużo energii i kreatywnych pomysłów, czuje że mogę dużo zrobić! A Wy co czujecie?