Aleksy urodził się w 2020 roku. Poród przebiegał z komplikacjami, a po narodzinach oceniono go na 1 punkt w skali Apgar, co wskazywało na bardzo ciężki stan ogólny i wymagało natychmiastowej intensywnej opieki medycznej.

W kolejnych latach życia pojawiły się trudności rozwojowe. Po przeprowadzonych konsultacjach specjalistycznych Alek otrzymał diagnozę afazji rozwojowej, która wpływa na jego rozwój mowy, rozumienie języka oraz komunikację werbalną. Wymaga on stałej, wielospecjalistycznej terapii — obejmującej m.in. terapię logopedyczną, neurologopedyczną oraz wsparcie psychologiczno-pedagogiczne.

Urodziłem się w 2019 roku, mam autyzm, chcę być jak wszystkie inne dzieci, mówić, być niezależnym, chcę widzieć świat jak wszystkie normalne dzieci

Oliwka jest małą, bardzo wrażliwą dziewczynką. Z powodu autyzmu dziecięcego nie komunikuje się ani werbalnie, ani niewerbalnie. Nie używa słów, gestów ani mimiki w sposób, który pozwalałby jej wyrażać potrzeby czy emocje, dlatego codzienne funkcjonowanie bywa dla niej trudniejsze i wymaga stałego wsparcia dorosłych.

Oliwka uczestniczy w stałej terapii i jest pod opieką specjalistów, którzy pracują z nią nad rozumieniem otoczenia, reagowaniem na bodźce oraz rozwijaniem podstawowych umiejętności komunikacyjnych. Ważnym elementem jej wsparcia są także turnusy rehabilitacyjne, które dają intensywniejszą pracę i przyspieszają jej postępy.

Pomoc finansowa pozwoli Oliwce kontynuować terapię oraz brać udział w turnusach, wspierając ją w codziennym rozwoju i dając jej szansę na bezpieczniejsze, spokojniejsze funkcjonowanie.

Kaja choruje na dziecięce porażenie mózgowe. Urodziła się jako zdrowe dziecko - tak przynajmniej sądziliśmy, bo w szpitalu poród bez komplikacji, 10 pkt w skali Apgar. Długo nie było widać oznak choroby, nie rozpoznał ich ani zespół specjalistów szpitala w którym się urodziła, ani pierwsza pediatra, ani nikt z zespołu poradni, w której Kaja była szczepiona. Dopiero w okolicy 6 miesiąca, gdzie jej spastyczność trudno było tłumaczyć już tylko asymetrią urodzeniową - trafiliśmy do fizjoterapeuty, a stamtąd do neurologa dziecięcego. Diagnoza nas poraziła i przeraziła. Mózgowe porażenie dziecięce, niedowład połowiczy prawostronny, niepełnosprawność. Gdy minął szok, niedowierzanie, przerażenie pojawiła się determinacja i walka o lepsze życie dla naszej córki, które trwają po dziś dzień. Kajusia jest cudowną, wspaniałą, bardzo silną dziewczynką o ogromnej ciekawości świata, empatii do innych. Otacza ją miłość rodziców, sióstr, rodziny i przyjaciół. Jej najlepszą przyjaciółką jest czarna labradorka o imieniu Frida. 

Kajusia wymaga ciągłej rehabilitacji i stymulacji ruchowej, specjalistycznego sprzętu, turnusów rehabilitacyjnych, pracy specjalistów i rodziców. Zaczęła chodzić około 18 miesiąca życia, rozumie i reaguje na mowę i otaczający ją świat, natomiast kolejne badania diagnostyczne pokazują złożoność sytuacji neurologicznej, a także narządu ruchu i kolejne znaki zapytania w jej dalszym rozwoju. Ma też bardzo silną spastyczność prawej rączki, która jest dla nie ręką zaledwie niekiedy asystującą. Sama jest tytanem pracy, znosi dzielnie wszystkie żmudne godziny rehabilitacji, ostrzyki z botoksu, gipsy i wszystkie proponowane metody leczenia. 

Chcemy wykorzystać wszystkie metody i narzędzia o jakich słyszymy i które są rekomendowane przez specjalistów, tak aby maksymalnie wykorzystać czas jej pierwszych lat życia. Wiemy, że to co wypracuje będzie fundamentem jej przyszłego życia, i może zaważyć na stopniu jej sprawności. Prosimy o wsparcie naszej córki w procesie dochodzenia do lepszego zdrowia, a nas w walce o jej lepsze jutro. 

Maja choruje na cukrzycę typu 1 od 2022 roku.

Zachorowała, gdy miała zaledwie dwa latka. Od tego czasu wymaga codziennego monitorowania poziomu cukru, wielokrotnych pomiarów glikemii oraz podawania insuliny. Choroba wiąże się z koniecznością stałej kontroli, specjalistycznego sprzętu i regularnych wizyt lekarskich.

Zgromadzone środki będą przeznaczone na zakup niezbędnych urządzeń, sensorów, pomp insulinowych oraz na bieżące leczenie i opiekę diabetologiczną.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nasz syn urodził się w maju 2017roku. Od momentu rozpoczęcia etapu przedszkolnego wiedzieliśmy, że odczuwa  i zachowuje się inaczej niż rówieśnicy. Na początek diagnoza SI, terapia taktylna i czekanie na to co będzie dalej. 

Dalej było już tylko trudniej.... po pierwszych błędnych badaniach w poradni psychologiczno pedagogicznej , zaczęliśmy szukać tak jak podpowiadała matczyna intuicja.... badanie psychiatryczne potwierdziło zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, badanie ADOS2, jasno wskazało na autyzm o umiarkowanym stopniu nasilenia.

Zaburzenia z którymi boryka się Hubert wykluczają go z prawidłowego funkcjonowania i rozumienia tego, co dzieje się wokół niego. Nie rozumie swoich problemów chorobowych - atopowe zapalenie skóry –  rozdrapuje swoje ciało do krwi. 

Na pierwszy rzut oka wygląda normalnie i jest bardzo pogodnym i sympatycznym chłopcem. Jednak nowe miejsca i sytuacje sprawiają, że potrzebuje pomocy polegającej na nieustannym kierowaniu i wielokrotnym powtarzaniu instrukcji co go czeka, jak będzie przebiegał czas spędzony w nowym miejscu. Wprawdzie nie wykazuje lęku, jednak jeżeli obawia się  co go może spotkać. W sytuacji większego stresu wzmaga się wtedy jego już podwyższone napięcie mięśniowe i silnie reaguje na bodźce dźwiękowe. Ujawniają się perseweracje- albo zatykanie uszu, bicie się po głowie, wciskanie oczu. Jego zachowania są często nieprzewidywalne  i nieadekwatne do wieku. 

Hubert ma trudności w odbieraniu bodźców zewnętrznych. Niejednokrotnie wyrywa się, pomimo, że chodzi za rękę, wystarczy jakiś bodziec i potrafi wbiec na ulicę nie zdając sobie sprawy z niebezpieczeństwa. Ponadto, nie przewiduje konsekwencji zachowań niebezpiecznych, które jako ośmiolatek powinien mieć w nawyku np. otwieranie okien   i  wychylanie się, bieganie i jednoczesne zamykanie oczu, wychylanie się za krawędź barierki schodów. Opisane sytuacje nie są jednorazowe towarzyszą nam  każdego dnia.  

Środki finansowe które pozyskamy przeznaczone będą na kontynuację stałej terapii logopedycznej i pedagogicznej, konsultacje neurologiczne, psychiatryczne, alergologiczne, suplementację, zakup materiałów wspierających rozwój, zajęcia ruchowe- basen.

Mam na imię Antoś w tym roku skończyłem 6 lat i rozpocząłem naukę w zerówce. Mam zdiagnozowane Spectrum autyzmu z zespołem Aspergera oraz ADHD. Oprócz tego mam stwierdzone uszkodzone przewodnictwo słuchowe. Poprzez błędy lekarzy , mam również problemy z uszkodzeniami fizycznymi opadniety bark po uszkodzeniu przy porodzie muszę chodzić na fizjoterapie. Mam zaburzenia integracji sensorycznej - problemy z czuciem głębokim. Największym problemem jakim się zmagam są problemy agresji wobec innych, jak i autoagresji. Rodzice wydali wszystkie swoje oszczędności na to aby postawić diagnozę, ale to jeszcze nie koniec. Czekają nas badania genetyczne które kosztują 10 tys. Potrzebuje terapi psychologicznych, pedagogicznych, logopedycznych mam problemy z wymową, behawioralnych oraz fizjoterapii. Moi rodzice robią wszystko aby zapewnić mi terapię żebym mógł jakoś funkcjonować. Byłem już w 2 przedszkolach państwowych w mojej gminie, gdzie wyrządzono mi wiele krzywdy, z traumami z jednego mierze się do dziś. Boję się iść do szkoły, bo boje sie że psychicznie sobie nie poradzę. Chciałabym funkcjonować jak każde zdrowe dziecko, ale przez moją chorobę nie mam kolegów ani przyjaciół. Chciałabym, żeby jacyś specjaliści i badania, wkońcu mogli, pomóc funkcjonować normalnie mnie i mojej rodzinie. 

Leon od kilku lat ma zdiagnozowane spektrum autyzmu. Jest wysoko funkcjonującym chłopcem jednak postrzega świat w indywidualny sposób. Stara się być wesołym nastolatkiem ale na co dzień zmaga się z wieloma trudnościami. Wymaga stałej terapii Integracji Sensorycznej, Treningu Umiejętności Społecznych, Treningu Zastępowania Agresji. Od ok dwóch lat cierpi również na depresję więc wymaga wsparcia w formie terapii psychologicznej i psychiatrycznej. Niestety większość z wymienionych powyżej form wsparcia Leona nie może być realizowane w ramach NFZ, koszty wizyt u specjalistów bardzo obciążają nasz budżet. Dlatego zwracam się do Państwa z prośbą o wsparcie Leona w zrozumieniu Świata.

Mam na imię Natan, zdiagnozowali u mnie ADHD, autyzm atypowy, zaburzenia opozycyjno-buntownicze, zaburzenia integracji sensorycznej. Potrzebuję przedszkola dla dzieci z orzeczeniem. Właśnie otrzymałem WWR i nauczyciela wspomagającego, od stycznia mogę iść do przedszkola dostosowanego do moich potrzeb. Ponieważ zwykle przedszkola nie radzą sobie ze mną i 3 razy zostałem wyrzucony z takich przedszkoli... 😑 Uwielbiam kontakt z dziećmi, ale jest mi ciężko jak się dużo dzieję w około. Jestem w trakcie oczekiwania na orzecznictwo o niepełnosprawności. Potrzebuję wielu zajęć i terapii by móc normalnie funkcjonować w przyszłości. Pozostaję pod opieką wielu lekarzy min. Psychiatry, Neurologa, Okulisty, Ortopedy. 
Jeżeli macie taką możliwość by ułatwić mi start w przyszłość to proszę o wsparcie 🙂

Dzień dobry urodziłam się w marcu 2020 roku na ten moment zmagam się z chorobą autyzmu dziecięcego  z zespołem Aspergera, rodzice jeżdżą że mną po lekarzach od 3roku życia. Na ten moment rodzice i ja czekamy na badanie rezonansem magnetycznym, który pokaże rokowania od pani doktor neurolog bo zrobieniu EEG i zmianach które wyszły. Pani neurolog stwierdziła  u mnie słabe napięcie mięśniowe, do tego wszystkiego muszę jeździć do pani logopedy mieć rehabilitację, psychologa i psychiatrę. Rodzice bardzo mnie kochają, ale potrzebują wsparcia bo żebym samodzielnie funkcjonowała potrzebna jest rehabilitacja oraz wizyty u specjalistów. Bardzo proszę o pomoc i dziękuję z całego serduszka.

Urodziłem się w lutym 2024r z bardzo rzadką chorobą genetyczna a mianowicie z zespołem 49xxxxy Fraccaro, jest to zespół chorób genetycznych który,  ogranicza mnie ruchowo i intelektualnie. Prawdopodobnie mogę być jedynym przypadkiem w Polsce, co czyni mnie bardzo wyjątkowym chłopcem. Rodzice cały czas wspierają mnie i chcą abym się rozwijał tak jak wszyscy chłopcy. Dziękuję! 

Diagnoza: Wrodzona Wada Serca - Wspólny Pień Tętniczy TAC1; Zwężenie tętnic płucnych; Niewydolność serca; Mózgowe Porażenie Dziecięce- kurczowe porażenie obustronne.

Filip urodził się 26 grudnia 2021 roku z ciężką wadą serca. Ma za sobą już trzy operację na otwartym sercu i dwa cewnikowania serca. Niestety to jeszcze nie koniec, jesteśmy w trakcie kwalifikacji do kolejnej operacji. Syn ma również przykurcze ścięgien achillesa i problemy z chodzeniem.

Filip wymaga intensywnej rehabilitacji, wsparcia logopedy i terapeuty integracji sensorycznej.

Jestem Amelka, od urodzenia zmagam się z niepełnosprawnością. Mam chore nóżki chodziłam w ortezach mam orzeczenie  choroby neurologiczne. W 2025 roku w październiku byłam badana na przetwarzanie słuchowe i wyszło że mam niedosłuch mam system fm na 2 tygodnie próbny okres do 13.11.po tym mamusia musi zakupić nowy.bardzo ories3 o pomoc mamusia sama z tatą nie dają rady zapłacić takiej sumy pani w ocpr mówiła mamusi że dopiero rusza pomoc w marcu 2026 a mi ten system dużo pomaga słyszę dobrze panią pracuje na lekcjach jestem szczęśliwa.

Antoś od urodzenia ma obustronny niedosłuch 90% prawe ucho 60%  lewe ucho.

Antoś nosił aparaty słuchowe, dzięki nim Antoś mógł słyszeć swiat. Niestety zgubił swoje aparaty słuchowe, bez nich nie słyszy, nie może się rozwijać prawidłowo. Odbija się to na jego nauce i zabawach ze swoimi rówieśnikami.

Koszt aparatów to prawie 12500 nie jestem wstanie pokryć takich kosztów a zależy mi zeby Antoś mógł słyszeć żeby mógł prawidłowo wymawiać słowa które są kierowane do niego 

Bez aparatów Antoś nie słyszy.

Mam na imię Nina. Choruję na autyzm, przykurcz mięśni Achillesa i mięśni łydek. 21.08.2025 miałam zabieg w znieczuleniu ogólnym- usunięty zachyłek i torbiel w uchu lewym, do tego III migdał. 01.09.2025roku miałam kolejną operację ucha, ponieważ dostałam zakażenia gronkowcem i moja rana się nie goiła. To był mój czwarty raz kiedy byłam znieczulana. Noszę okulary korekcyjne. Chodzę na fizjoterapię. Pani na zajęciach mówi, że niedługo będę potrzebowała gorsetu bo mam chory kręgosłup- skoliozę. 

Przyszłam na świat 24 czerwca 2025r z wagą 2840g. Szybko po powrocie do domu rodzice zauważyli, że moja waga nie jest taka jak powinna bo zamiast przybierać na wadze, ta spadała w dół. Między kolejnymi wizytami u lekarza zadzwonił do mamy telefon żebym pilnie stawiła się w szpitalu w Katowicach ponieważ w badaniu genetycznym wyszło że mam prawdopodobieństwo mukowiscydozy. Po tygodniu badań w szpitalu diagnoza niestety się potwierdziła. Jest to mutacja deltaF508 genu CFTR w obu allelach. Oprócz tego mam już niewydolność zewnątrzwydzielniczą trzustki. Od tej pory muszę brać Kreon, który ciężko mi się połyka, żebym mogła przybierać na wadze. Witaminy ADEiK, syrop Ursofalk który ma pomagać mojej wątrobie, pić 10%NaCl który mi nie smakuje. Muszę robić nebulizacje dwa razy dziennie której nie lubię za bardzo i płacze przy niej. Muszę także jeździć na częste kontrole poradni leczenia mukowiscydozy do której muszę jechać ponad godzinę ale staram się być dzielna i uśmiechnięta dziewczynką która niesie radość swoim bliskim i chce nieść tą radość jak najdłużej.

Urodzilam się w 2016roku. Zmagam się z chorobą Zespół Retta, padaczka z napadami ogniskowymi, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, niepełnosprawność intelektualna w głębokim , ataksja.  Do szóstego miesiąca życia wszystko było dobrze. Agatka dobrze się rozwijała, zupełnie jak jej rówieśnicy. Niestety później przyszło zapalenie oskrzeli i nasze życie runęło jak domek z kart. To, co osiągnęliśmy, zaczęło się sypać, znikać... 

W pewnym momencie rozwoju nasza córeczka zaczęła się częściej denerwować, zachowywać agresywnie, gryźć, nie potrafiła tego wytłumaczyć... Przestała się płynnie komunikować, doszła ataksja, która do dziś powoduje to, że Agatki ciało całe się trzęsie.

Córka choruje na Zespół Retta. Diagnoza spadła na nas nieoczekiwanie i rozerwała nasze serca na strzępy! Skutki tej choroby są niestety tragiczne. Córka zapomina o wielu umiejętnościach. Nie tylko samoobsługi, ale również mówienia i chodzenia — nie możemy na to pozwolić. Niestety brak dostępności odpowiednich specjalistów, środków i padaczka zdiagnozowana jakiś czas temu zdecydowanie pogarsza naszą sytuację... 

Na co dzień Agatka uczęszcza do specjalistycznej szkoły, gdzie objęta jest terapią. Dodatkowo jeździmy na rehabilitację dwa razy w tygodniu — koszt jednej wizyty wynosi 130złotych. Niestety nie stać nas na zbyt częste wizyty z Agusią, ponieważ specjaliści są oddaleni o minimum 60 km od naszego domu. Dlatego potrzebujemy wsparcia finansowego na rehabilitację oraz leki, które córeczka przyjmuje!

Dziękujemy za dotychczasową pomoc! Jesteście naszym światłem w najciemniejsze dni, gdy choroba odbiera siły naszemu dziecku. Jeśli nie zawalczymy dzisiaj, stanie się najgorsze. Nie chcemy, by Zespół Retta i brak środków zabrały przyszłość naszemu dziecku! 

Proszę, zostań z nami!

Igor jest pogodnym i kochanym dzieckiem, przed którym życie postawiło przeszkodę w postaci spektrum autyzmu i ADHD. Dodatkowo mierzy się z niedosłuchem. Jest terapeutyzowany odkąd skończył 2,5 roku. Robimy wszystko, by poprawić jego funkcjonowanie. Dążymy do samodzielności. Zebrane środki zostaną przeznaczone na terapię neurologopedyczną i logopedyczną (Igor nie komunikuje się werbalnie). 

Tadeusz ma orzeczenie niepełnosprawności z powodu autyzmu. Potrzebuje systematycznej opieki wielu specjalistów. 

Ninka jest cudowna pełna życia i uśmiechu dziewczynka. Trzy lata temu został stwierdzony został u niej autyzm atypowy i ADHD 

Jestem samotna matką Za nami ciężka przeszłość ale nigdy się nie poddajemy Ja sama pracuje uczę się na terapeutę zajęciowego Robię to by umieć pomoc Nince 

Widzę niesamowite postępy ale niestety miesięczne koszty rehabilitacji przekraczają moje możliwości finansowe 

Bardzo prosimy o wsparcie Każda złotówka się dla nas liczy.

Urodziłam się w 2013r, od 3 miesiąca byłam rehabilitowana z powodu obniżonego napięcia mięśniowego poza tym rodzice w pierwszym roku mojego życia nie zauważyli nic niepokojącego, byłam pogodnym dzieckiem w kontakcie. Wszystko zaczęło się 2,3 miesiące później, nie pokazywałam już palcem , moja mowa była całkowicie zaburzona , przestałam się uśmiechać ale też musiałam być w ciągłym ruchu. Zaczęły się wizyty u różnych specjalistów , dość szybko stwierdzono u mnie autyzm dziecięcy od tego momentu terapie u fizjoterapeuty, SI,  logopedy , stały się czymś normalnym , w między czasie rodzice szukali nadal pomocy, chwytali się wszystkiego, jeździliśmy po całej Polsce i za wszystko płacili z swoich pieniędzy. Teraz chodzę do szkoły specjalnej, uczęszczam nadal na różne terapie i dodatkowo jestem pacjentką w prywatnym Centrum Medycznym . Moi rodzice się nie poddają nadal robią badania , kupują zalecone leki , jestem pod stalą opieką lekarza prowadzącego ,niestety wszystko jest bardzo drogie zwłaszcza badania, dlatego chciałabym prosić o przekazywanie 1,5% podatku, które w znaczny sposób pomoże mi w dalszym leczeniu  i terapiach a co za tym idzie poprawi  funkcjonowanie w codziennym życiu.

Hej jestem Julia, od czwartego roku życia walczę z epilepsją. Przez ostatnie pół roku jestem regularnie w szpitalu na podanie sterydów. Przez chorobę zmagam się z trudnościami w szkole. Cały czas szukamy odpowiedniego leczenia. Z badań genetycznych wiadomo , że mam niedobór biotynidazy. Jesteśmy w trakcie czekania na rozszerzone wyniki genetyki. Dzięki Twojej pomocy mogę szybciej uzyskać diagnozę i zacząć lepiej żyć. Dziekuje za każdą pomoc. 

Córka urodzona z wadą serca, wyleczoną operacyjnie w wieku 5 miesięcy. W wieku 2,5 roku zdiagnozowany autyzm dziecięcy.

Mam autyzm dziecięcy, nie mówię oraz nie sygnalizuję potrzeb fizjologicznych.  

Noszę pampersy, przyjmuję leki na stałe. Jestem pod opieką specjalistów takich jak psychiatra, neurolog dziecięcy, logopeda, stomatolog dziecięcy.Turnusy rehabilitacyjne.

Karol jest dzieckiem z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym, ma autyzm.

Urodziłem się 24.marca 2023 w 35 tygodniu ciąży, ważyłem 3310 gram. Mierzyłem 51 cm, 9/10 apgar. Po urodzeniu w inkubatorze  z powodu zaburzeń oddychania - steknia wydechowe, cechy wcześniactwa, napięcie mięśniowe obniżone. Noworodek karmiony przy użyciu sondy z powodu trudności w karmieniu - słaby odruch ssania, konsultowany kardiologicznie -FO 4,7 mm do kontroli ambulatoryjnej w 3 miesiącu życia, ubytek przegrody międzyrzedsionkowej, operacja w 6 miesiącu życia. Badanie genetyczne RSS 16q24.2 delecja i amplifikacji w regionie 16p, zaburzenie mowy, afazja motoryczna, wada wrodzona serca. Stan po operacji wylewy dolomitowe w badaniu głowy. Potrzebuje terapii logopedy i neurologopedy. 

Cześć jestem Nikodem i choruję na cukrzycę typ 1. Zmagam się z tą chorobą i nie jest łatwo, ciągła kontrola posiłków i pilnowanie żeby podać insulinę. Dzięki sensorom które mam jest łatwiej, ale niestety nie są zbyt tanie i potrafią się odklejać. Dzięki wsparciu będę mógł kupić potrzebne rzeczy, żeby było mi wygodniej funkcjonować. Chcę spełniać swoje pasje. 

Krzysztof jest bardzo pogodnym chłopcem. Od małego zmaga się z wielona chorobami. Obecnie chodzi do klasy 5 i kontynuuje nauczanie w trybie nauki indywidualnej.

Krzyś choruje na autyzm dziecięcy, astmę, martwicę kości pięty lewej, kostniak kostakowaty prawej stopy oraz ma zespół Klinefertera (XXY).
Wczesniej zmagał się również z zespołem pertesa ( jałowa martwica kości biodrowej).
Krzysztof wymaga stałej rehabilitacji oraz częstych wizyt w poradniach specjalistycznych.
Bardzo często choruje na infekcję górnych i dolnych dróg oddechowych. 

Krzysiu pomimo wielu przeciwności losu jest pogodnym dzieckiem. Jego ogromną pasją jest malowanie i dinozaury. 

Nasza córeczka Pola urodziła się w 2020 roku, od pierwszych chwil swojego życia toczy nierówną walkę o zdrowie, sprawność i przyszłość.

Zdiagnozowano u niej rozszczep podniebienia, zespół Di George’a oraz obniżoną odporność- brak grasicy.

Pola przeszła już dwie operacje podśluzówkowego rozszczepu podniebienia, a w październiku 2025 roku kolejną – faryngoplastykę. Mimo tak wielu trudnych doświadczeń, każdego dnia walczy o to, by jej życie wyglądało jak życie innych dzieci.

Największym wyzwaniem jest dla niej mowa.

Komunikacja sprawia Poli ogromne trudności, dlatego potrzebuje regularnego wsparcia logopedy i neurologopedy. Zajęcia WWR w przedszkolu są bardzo pomocne, jednak to wciąż za mało. Aby Pola mogła zacząć poprawnie mówić, musimy zwiększyć częstotliwość indywidualnych wizyt u specjalistów.

W przyszłym roku Pola powinna rozpocząć zerówkę — jednak bez intensywnego wsparcia terapeutycznego nie będzie to możliwe.

Mimo wszystko nasza córeczka zrobiła już ogromne postępy.

Uśmiecha się, chodzi do przedszkola, poznaje świat i ludzi, którzy ją akceptują i wspierają. Dla nas, jako rodziców, to najpiękniejszy widok na świecie. W placówce ma nauczycielkę wspomagającą oraz zajęcia WWR, a wśród rówieśników czuje się naprawdę szczęśliwa. Martwiliśmy się, czy inne dzieci ją zaakceptują ze względu na brak mowy — tymczasem Pola swoim ciepłem i pogodą ducha zjednuje sobie wszystkich.

Pola wymaga również regularnej i intensywnej rehabilitacji.

Najlepsze efekty przynoszą specjalistyczne turnusy, które wzmacniają jej mięśnie, poprawiają samodzielność i dodają pewności siebie. Niestety ich koszt jest bardzo wysoki i znacznie przekracza nasze możliwości.

Dlatego zwracamy się do Was — ludzi o wielkich sercach — z ogromną prośbą o pomoc.

Wesprzyjcie Polę w dalszej walce o zdrowie, rozwój i samodzielność.

Każda złotówka ma dla nas ogromne znaczenie i przybliża nas do marzenia, by Pola mogła swobodnie mówić, chodzić, bawić się i po prostu być szczęśliwym dzieckiem.

Kochani! Mam na imię Oluś. W marcu 2025 r. zdiagnozowano u mnie autyzm. W związku z diagnozą musiałem z dnia na dzień zmienić placówkę edukacyjną i rozpocząć przygodę w nowym przedszkolu. Ciocie w nim są przeeekochane. Dzielnie wspomagają mnie realizując program WWR. Mam nawet "osobistą" ciocię Agatkę, która towarzyszy mi na każdym kroku w przedszkolu, bym czuł się tam dobrze i z ciekawością poznawał nowe rzeczy. Moja mama w tym czasie jest w pracy, ale robi wszystko co może by szybko mnie odbierać. Mama jest przedstawicielem i jeździ codziennie dużo kilometrów, wiem że ciężko pracuje, żeby zapewnić mi wszystko. Po przedszkolu codziennie jeździmy na jakąś terapię (SI, fizjoterapię, terapię ręki, TUS, masaże neurotaktylne). Marzy nam się z mamą, aby wyposażyć mój pokój w sprzęty do ćwiczeń, abyśmy mogli więcej pracować w domu. A największym naszym marzeniem jest wyjazd na turnus rehabilitacyjny dla dzieci w spectrum. Jest blisko nas ośrodek, który świadczy takie usługi. Mógłbym wtedy mieć takie combo terapii ✨✨. Myśle, że to byłby super prezent na moje zbliżające się urodziny