maciej sasin

Wcześniak – co to znaczy? Przed narodzinami naszego syna nie znaliśmy nawet takiego słowa dlatego też jak wielkie było nasze zaskoczenie, gdy w 26 tygodniu ciąży zaczął się poród….

Maciek okazał się dużym dzieckiem miał 1 kg i 36 cm…

Jakie emocje towarzyszyły nam rodzicom? Tak każdy rodzic przy narodzinach dziecka czuje ogromne szczęście. U nas był przede wszystkim strach, niepewność… Niepewność o to czy nasz ukochany synek przeżyje… Kolejne dni w szpitalu były dniami wzlotów i upadków. W 10 dobie życia nasz malutki jak dłoń synek zaczął ciężko chorować na zapalenie płuc- leki, antybiotyki, mnóstwo strzykawek podłączonych do Maciusia, słowa lekarzy, że zrobili wszystko co mogli, teraz już życie Maćka zależy od niego, od jego siły…. Jak ciężkie to były chwile, gdy nasz syn walczył o swoje życie, a wokół nas w szpitalu umierały kolejne maleństwa przedwcześnie urodzone…

Nasz SIŁACZ na szczęście zwalczył chorobę i powolutku dochodził do siebie… w międzyczasie okazało się także, że Maciek ma problemy z perystaltyką jelit. Już miała być umówiona operacja, gdy wydarzył się cud. Maćka jelita zaczęły pracować prawidłowo.

3 miesiące w szpitalu były czasem bardzo trudnym…. Nie było możliwości zamieszkania w szpitalu przy dziecku- musieliśmy zostawić naszego syna samego w szpitalu wierząc, że jest pod najlepszą opieką. Noce bez naszego dziecka, były trudne.. wstawanie co 3 godziny do laktatora, aby odciągnąć mleko, aby zawieźć jak najwięcej dla mojego dziecka.. Z samego rana jechałam do szpitala, by czuł moją obecność. Mąż przyjeżdżał codziennie wieczorem po pracy. Stałam przy inkubatorze, kładąc rękę na brzuszku mojego dziecka, bo tylko tyle mogłam… Dopiero po  1,5 miesiąca od narodzin można było wyjąć syna z inkubatora i zacząć tzw. Kangurowanie, czyli położenie dziecka na piersiach u rodzica. Maciek w szpitalu był przez długi czas wspomagany oddechowo, gdyż często miał spadki saturacji. Karmiony był przez sondę, dopiero po 2 miesiącach wprowadzono karmienie z butelki, a później z piersi. W momencie wypisu ze szpitala Maciek miał już 2830g i 48cm i swoją historię….

Rozpoznanie:

• Niewydolność oddechowa
• Zespół zaburzeń oddychania
• Wentylacyjne zapalenie płuc
• Podejrzenie wtórnej infekcji- martwiczego zapalenia jelit
• Zespół korka spółkowego
• Dysplazja oskrzelowo- płucna
• Krwawienie dokomorowe II stopnia obustronne
• Niedokrwistość wcześniaków
• Zaburzenia gospodarki wapniowo- fosforanowej
• ROP II stopnia

I tak dzisiaj mam już ponad 5 lat. Jestem bardzo wesołym, energicznym chłopcem. Cudem mamusi i tatusia! Uwielbiam bawić się globusem, oglądać mapy, flagi państw- jestem bardzo ciekawy świata. Jestem bardzo towarzyski- najchętniej ciągle bawiłbym się z moimi braćmi, siostrami, kolegami czy koleżankami. Często odwiedzamy z rodzicami różne „ciocie” lub „wujków”, którzy pomagają mi m.in.:

• Lepiej słyszeć i rozumieć otaczający mnie świat

 (OBUSTRONNY NIEDOSŁUCH- APARATY SŁUCHOWE)

• Dbać o moje oczy, abym mógł dobrze widzieć

 (ZEZ ROZBIEŻNY, NIEDOMOGA KONWERGENCJI)

• Dzięki ćwiczeniom, rozciąganiu dbać o moją prawidłową postawę ciała

(SKOLIOZA KRĘGOSŁUPA, ASYMETRIA ŁOPATEK)

• Próbowałem nosić aparat na zęby, aby je wyleczyć lecz było to jeszcze dla mnie za trudne, ale za jakiś czas postaram się znów spróbować je wyleczyć

(WADA ZGRYZU- PRZODOZGRYZ)

• Wiem jak ważna jest również gimnastyka języka, abym potrafił mówić słowa tak, by wszyscy je rozumieli

(LOGOPEDIA)

• Uwielbiam także zadania na piłce czy równoważni, które pomagają mi nie przewracać się czy potykać podczas biegania czy chodzenia

(INTEGRACJA SENSORYCZNA)
Staramy się, aby nasz synek był pod stałą opieką specjalistów, których potrzebuje, aby rozwijał się tak jak jego zdrowi rówieśnicy. Wizyty u specjalistów wymagają pieniędzy i czasu… Z tego względu zrezygnowałam z pracy, aby zapewnić naszemu synkowi jak najlepsze wsparcie.

O to wsparcie prosimy także Was! 
Dziękujemy za każdą okazaną pomoc.
Maciek wraz z rodzicami.