hanna antoniuk

Mam na imię Hania. Mam bardzo wiele rzeczy do opowiedzenia ale niestety nie mogę mówić. Urodziłam się jako wcześniak, byłam bardzo malutka ważyłam tylko 2 kg. Rodzice od początku nie mieli ze mną łatwo, gdyż nie chciałam jeść, ciągle wymiotowałam, nie rozwijałam się jak inne dzieci. Mama chodziła ze mną od lekarza do lekarza i nikt nie potrafił nam pomóc. Rozpoczęliśmy rehabilitację prywatnie. W wieku 1 roku usiadłam samodzielnie a w wieku dwóch lata zaczęłam chodzić. Dopiero wtedy otrzymałam diagnozę: Zespół Phelan-McDermid - delecja 22q13. To bardzo rzadka choroba, która utrudnia mi i mojej rodzinie normalne funkcjonowanie. Jestem pod stała opieką specjalistów i terapeutów.

Nie mówię, niewiele rozumiem, jest ze mną utrudniony kontakt, szybko się denerwuję, nie potrafię korzystać z toalety. Bez mamy i taty nie byłabym w stanie samodzielnie funkcjonować.