antoni langenfeld

Mam na imię Antoś. Jestem radosnym chłopcem, pełnym energii. Bardzo lubię klocki LEGO i układać drewniane tory kolejowe – to moja wielka pasja! Chciałbym Wam opowiedzieć trochę o sobie.

Urodziłem się w marcu 2020 roku, na samym początku pandemii COVID-19. Moja mama w trakcie ciąży miała łożysko przodujące, co zagrażało zarówno mojemu życiu, jak i jej. Lekarze doradzili, by była ze mną w szpitalu od 30. tygodnia ciąży, ale przez pandemię nie było dla nas miejsca. Niestety, miało to wpływ na to, co się wydarzyło później. Urodziłem się w 35. tygodniu ciąży przez cesarskie cięcie, w trybie pilnym. Na szczęście dostałem 9 na 10 punktów w skali Apgar, ale mimo to moje życie od samego początku nie było łatwe. Na skutek odklejenia się łożyska doszło do niedowładu połowicznego prawej strony ciała, co to znaczy, że mam problemy z kontrolowaniem ruchów w tej części ciała – lekarze określili to jako mózgowe porażenie dziecięce.

Po porodzie, gdy miałem kilka miesięcy, zaczęła się moja rehabilitacja. Od tego czasu regularnie spotykam się ze specjalistami: fizjoterapeutą i neurologiem, którzy pomagają mi w codziennym życiu. Co roku przechodzę terapię botulinową, żeby poprawić napięcie mięśniowe.

Moja rehabilitacja ma na celu:

• zapobieganie powstawaniu zmian wtórnych w moich stawach i kościach,
• utrzymanie pełnej ruchomości w moich stawach,
• poprawę jakości chodu i motoryki małej, czyli precyzyjnych ruchów paluszków i rączek,
• wzmacnianie siły mięśniowej i poprawę koordynacji oraz równowagi.

Oprócz tego biorę udział w terapii ręki i w zajęciach z integracji sensorycznej, które pomagają mi lepiej przetwarzać bodźce z otoczenia. Wszystko to pomaga mi w codziennym funkcjonowaniu i w dalszym rozwoju.

Moje życie nie było proste, ale codziennie staram się pokonywać trudności i robić postępy. Jestem pełen nadziei i wierzę, że dzięki terapiom będę mógł robić coraz więcej rzeczy, które sprawiają mi radość!