jakub lewald

Cześć.
Mam na imię Kuba.
Moje życie jest trochę inne niż większości dzieci.
Tak jakby ktoś dodał do niego więcej rzeczy, z którymi trzeba sobie poradzić. Mam spektrum autyzmu. Dla mnie to po prostu ja.
Niektóre dźwięki są za głośne, ludzie za blisko, a świat czasem za szybki. Zdarza się, że chodzę w kółko albo się bujam, bo wtedy łatwiej mi się uspokoić. Są dni, kiedy radzę sobie dobrze. Ale są też takie, kiedy wszystko mnie zalewa i potrzebuję więcej pomocy.
Chodzę na spotkania z terapeutami, treningi umiejętności społecznych i zajęcia sensoryczne. Te spotkania bardzo mi pomagają. Dzięki nim uczę się lepiej rozumieć siebie i świat, który nie zawsze jest dla mnie prosty.
Jestem już w trzeciej szkole. W dwóch poprzednich się nie udało.
W tej obecnej pierwszy raz czuję, że ktoś chce mnie zatrzymać, a nie wyrzucić. To dla mnie bardzo ważne. Poza autyzmem mam też inne trudności.
Ostatni rok był bardzo ciężki. Taki, o którym chciałoby się zapomnieć. Ale idę dalej. Krok po kroku.
Mam wsparcie rodziny. Moi rodzice robią wszystko, żeby mi pomóc i znaleźć dla mnie najlepszą drogę.
Moja mama ułożyła swój dzień tak, żeby być wtedy, kiedy jej potrzebuję. W ciągu dnia pracuje tylko kilka godzin, a resztę czasu jest ze mną i wozi mnie do szkoły, na terapie i zajęcia. Czasem myślę, że ma dwa wiadra cierpliwości. I że jedno z nich jest zawsze dla mnie.
Chciałbym kiedyś być samodzielny.
Mieć swoje miejsce, swoją pracę i spokojne życie.
Jeśli możesz przekazać mi 1,5% podatku, bardzo mi pomożesz.
Dzięki temu mogę dalej chodzić na terapię i robić kolejne kroki do przodu.
Dziękuję, że jesteś.
Kuba​​​​​​​