alan gołąbek-makuła

Urodziłem się w 2014 roku, a mimo to wciąż nie potrafię samodzielnie czytać ani pisać. To dla mnie trudne, bo bardzo chciałbym umieć robić to jak inne dzieci w moim wieku. Moja ciocia nie poddaje się i wciąż szuka przyczyn, które stoją za moimi trudnościami. Lekarze mówią, że mam niepełnosprawność intelektualną, ale ciocia wierzy, że mogą istnieć jeszcze inne powody, które warto zbadać.
Już udało jej się dowiedzieć, że mam astygmatyzm, czyli wadę wzroku, a także problemy z przetwarzaniem słuchowym. To sprawia, że uczenie się czytania i pisania jest dla mnie dużo trudniejsze. Teraz czeka mnie terapia , niestety kosztowna , ale dająca nadzieję, że krok po kroku zrobię postępy. Oprócz tego mam zdiagnozowane ADHD, które również utrudnia mi koncentrację.
Być może zastanawiacie się, dlaczego to właśnie ciocia się mną opiekuje. Moja mama jest poważnie chora i nie może zapewnić mi odpowiedniej opieki, a taty nigdy nie poznałem. Dlatego mieszkam w rodzinie zastępczej. Ciocia robi wszystko, żeby pomóc mi rozwijać skrzydła i nie rezygnuje, nawet gdy droga jest trudna.
Mam swoje pasje i marzenia. Bardzo chciałbym samodzielnie czytać książki, które lubię – na razie przed snem robi to za mnie ciocia. Uwielbiam tańczyć i chodzę też na basen, gdzie czuję się wolny i szczęśliwy.
Moim największym pragnieniem jest, aby udało się znaleźć właściwą diagnozę i odpowiednie terapie, które pomogą mi uczyć się i rozwijać. Ciocia daje mi ogromne wsparcie, ale potrzebuje pomocy, aby nadal mogła mnie prowadzić w tej drodze.