milena jachowicz

Nasza córka zmaga się z afazją motoryczną, która znacznie utrudnia jej codzienne funkcjonowanie i rozwój. Pierwsze objawy pojawiły się bardzo wcześnie – już w wieku 3 lat rozpoczęliśmy intensywną terapię logopedyczną. Kiedy poszła do przedszkola, nie otrzymaliśmy tam potrzebnego wsparcia specjalistycznego, dlatego zdecydowaliśmy się przenieść ją do przedszkola z oddziałami integracyjnymi. Córka spędziła tam dwa lata w zerówce, ponieważ jej rozwój mowy i komunikacji przebiegał znacznie wolniej niż u rówieśników.

Obecnie uczęszcza do II klasy szkoły podstawowej, ale wciąż boryka się z poważnymi trudnościami. Ma ograniczoną możliwość komunikacji werbalnej – nie potrafi płynnie mówić, a także ma trudności z rozumieniem tego, co słyszy lub czyta. Nie potrafi czytać ze zrozumieniem, a pisanie sprawia jej bardzo duży problem. W kontaktach z innymi dziećmi często czuje się niezrozumiana i odrzucona.

Zdarzają się u niej silne napady złości i frustracji, podczas których bywa agresywna wobec siebie i innych. Potrafi uderzyć głową o ścianę lub podłogę, wyrywać sobie włosy, krzyczeć i piszczeć. Wymaga w takich momentach natychmiastowej opieki dorosłych. Zdarzyła się również sytuacja, w której postawiła plastikowy kubek na gazie – pokazuje to, że nie zawsze potrafi przewidzieć konsekwencje swoich działań i potrzebuje stałego nadzoru.

Córka jest bardzo wrażliwym i inteligentnym dzieckiem, które mimo swoich ograniczeń próbuje na swój sposób kontaktować się ze światem. Wymaga jednak ciągłej terapii logopedycznej, psychologicznej i pedagogicznej, a także wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Jako rodzice robimy wszystko, co w naszej mocy, by zapewnić jej bezpieczeństwo i możliwość rozwoju, jednak koszty terapii i specjalistycznej pomocy przekraczają nasze możliwości finansowe.

Zwracamy się do Fundacji z prośbą o wsparcie w dalszym leczeniu, terapii i edukacji naszej córki, aby mogła lepiej funkcjonować, rozwijać się i odnaleźć swoje miejsce wśród rówieśników.