julia łępicka

Nazywam się Beata Łępicka. Jestem mamą Julii. Piszę to, choć serce pęka mi na milion kawałków, bo nigdy nie sądziłam, że będę musiała prosić obcych ludzi o pomoc w przetrwaniu. Moje życie w ostatnich latach stało się pasmem tragedii, których nie udźwignąłby niejeden silny mężczyzna.

​Wszystko zaczęło się od niewyobrażalnego bólu – mój syn, mając zaledwie 28 lat, odebrał sobie życie. Odszedł nagle, bez pożegnania, zostawiając w mojej duszy wyrwę, której nic nie jest w stanie wypełnić. Po jego śmierci zachorowałam na ciężką depresję. Gdy próbowałam podnieść się z kolan dla mojej malutkiej córeczki, los zadał kolejny cios. Mój mąż, który miał być wsparciem, zdradził mnie i odszedł do innej kobiety.

​Zostałam sama z Julią, u której zdiagnozowano zespół Aspergera i ADHD. Moja córka potrzebuje stałej opieki, terapii i spokoju, którego ja nie potrafię jej zapewnić, bo sama choruję na ostre zapalenie płuc i muszę przyjmować leki do końca życia.

​Mimo porzucenia, mąż pomagał nam finansowo, co pozwalało nam wynajmować mieszkanie w Ząbkach przy ul. Powstańców 39. Jednak dwa tygodnie temu wydarzyło się najgorsze – mąż trafił do aresztu. Z dnia na dzień zostałyśmy bez środków do życia. Nasz jedyny dochód to 800+ i skromna pomoc z opieki społecznej (600 zł). To nie starcza nawet na połowę czynszu, nie mówiąc o jedzeniu, lekach czy terapii dla Julii.

​Błagam Państwa o pomoc, abyśmy nie straciły tego dachu nad głową. Brakuje nam na opłacenie bieżącego czynszu, na lekarstwa, na godne życie. Boję się, że przez biedę i moją chorobę, mogę stracić to, co mam najcenniejsze – moją córkę.

​Z zwracam się do ludzi o wielkich sercach: pomóżcie mi stanąć na nogi. Każda wpłata na tę zbiórkę to dla nas szansa na jedzenie, na leki i na to, że Julia nie będzie musiała się bać, gdzie zaśnie jutro.

​Z całego serca dziękuję za każdą pomoc,

Beata Łepicka z córką Julią