antonina kubiak

Antosia urodziła się w 33 tygodniu jako drugi z bliźniaków. Była mniejsza niż jej brat bliźniak warzyła 1700 g. Od samego początku była opóźniona rozwojowo względem brata  później zaczęła siadać, chodzić, mówić. W wieku 13 miesięcy trafiła do szpitala powiatowego z wirusem rsv. Po dwóch dniach jest organizm pomimo podawania dodatkowo tlenu nie natleniał się tak jak powinien (natlenienie wynosiło 76 - 80 %). Doktor prowadząca podjęła decyzję o wprowadzeniu jej w śpiączkę farmakologiczna i podłączeniu Jej pod respirator i przewiezieniu do innego szpitala na OIOM. Po dwóch dniach na tym oddziale jej płuca przestały pracować całkowicie. Jedynym ratunkiem dla niej było ściągniecie specjalistów ze Szpitala w Poznaniu i podczas operacji podłączenia jej do maszyny ECMO, która natlenia jej krew poza organizmem aby płuca mogły się zregenerować. W Szpitalu w Poznaniu Antosia spędziła 3 tygodnie. Na szczęście leczenie dało efekt i płuca pomału zaczęły się regenerować. Po odłączeniu ECMO Antosia wróciła na OIOM. Po wybudzeniu okazało się że serce i nerki nie pracują jak powinny, więc kolejny raz Antosia dostawała masę leków aby jej stan unormować. Poza tym po tak długim pobycie w śpiączce Antosia nie ruszała niczym poza oczami, więc już po wybudzeniu potrzebna była rehabilitacja. W szpitalu mała ćwiczyła z mamą oraz z Paniami fizjoterapeutkami.

Na tą chwilę nadal wymaga rehabilitacji, nadal bierze leki przeciwzakrzepowe, ma stwierdzoną trombofilie, która jest choroba nieuleczalna i wymaga brania leków przez całe życie. Poza tym cały czas jeździ na kontrolę do lekarza kardiologa, hematologa, pulmonologa, neurologa aby kontrolować konsekwencje niedotlenienia organizmu, które w jej przypadku mogą dać o sobie znać aż do 10 roku życia.