gabriel gryss

Mój syn Gabryś z początku rozwijał się jak każde inne dziecko. Wszystko zmieniło się, gdy skończył półtora roku. Wtedy niemal z dnia na dzień coś zaczęło zmieniać się w jego zachowaniu.

Gabryś ma zdiagnozowany autyzm. Gdy dowiedziałam się, co się dzieje z moim synem, dotarło do mnie dlaczego, choć słyszy, często nie rozumie tego, co się do niego mówi. Jego mózg nie nadąża za tempem narzucanymi przez otoczenie. Czasem chce dołączyć do rówieśników w czasie zabawy. Wówczas podchodzi do innych dzieci, by po chwili znów uciec w swoją samotność. Gabryś niestety nie potrafi przetworzyć bodźców.

Z pasją buduje skomplikowane budowle z klocków lego i z niezwykłą precyzją układa puzzle. Z błyskiem w oku opowiada o znakach drogowych oraz historii Polski. Jako mama robię wszystko, by Gabryś nie czuł się samotny. Mam takie ciche pragnienie, że kiedyś będzie w stanie budować trwałe relacje z rówieśnikami oparte na zaufaniu, komunikacji i bezpiecznej przestrzeni... 

Widzę, że odpowiednia terapia to jedyny most, który może połączyć go z moją rzeczywistością. Godziny pracy ze specjalistami, zakup odpowiedniego sprzętu medycznego, rehabilitacja i terapie to dla niego szansa, by kiedyś mógł swobodnie poczuć się w obecności obcych. Chciałabym, by Gabryś nie musiał uciekać w ciszę.

Niestety, koszty odpowiedniej opieki medycznej oraz specjalistycznych zajęć spoczywają wyłącznie na moich barkach i zaczynają mnie przerastać. Dlatego dziś proszę Was o pomoc finansową.

Wasze wsparcie to dla mojego dziecka nadzieja na to, że świat przestanie być dla niego niezrozumiałym chaosem, a stanie się miejscem, w którym poczuje się bezpieczny i zauważony. Dziękuję za najmniejszy okazany gest dobra.

Mama Gabrysia